جمهوری اسلامی و طوفان مدرنیسم
حسن جعفریانی (عضو هیات علمی دانشگاه)
۱- صفحه اول

۲- سیاست

۳- سیاست

۴- جامعه
۵- ویژه شهرستان
۶- اقتصاد
۷- فرهنگ و هنر
۸- صفحه آخر

1516

چرا از سلبریتی‌ها خبری نیست؟

دکتر صلاح‌الدین هرسنی (کارشناس مسائل بین‌الملل)
وقتی در پی حادثه زلزله کرمانشاه و قصر شیرین تعللی از سوی دولت در کمک‌رسانی به زلزله‌زدگان آن مناطق صورت گرفت، جدای از کمک‌های مردمی برخی از سلبریتی یا همان نخبگان و سر آمدان علمی، هنری، فرهنگی و ورزشی آستین همت بالا زده و با فراخوان کمک و اعلام شماره حساب، تلاش داشتند تا سهم و نقش خود را در پایان دادن بخشی از رنج و مصیبت این آسیب‌دیدگان ادا کرده باشند.
البته فراخوان این سلبریتی‌ها در مقابل فراخوانی که دولت و نهاد‌های مالی کشور برای جمع‌آوری کمک‌های نقدی داده بودند، مورد استقبال بیشتر وگرمتر مردم قرار گرفت به گونه‌ای که مبالغ قابل توجه و چشمگیری جمع‌آوری شد. اگر چه سهم این سلبریتی‌ها در جمع‌آوری کمک‌های نقدی توانست تا میزانی در کمک‌رسانی و آبادسازی آن مناطق زلزله‌زده موثر واقع شود، اما دولت اجازه نداد که فراخوان این سلبریتی در جمع‌آوری کمک‌های نقدی ادامه یابد. به‌رغم همه منعی که این سلبریتی‌ها برای فراخوان کمک‌های نقدی از سوی دولت در ماجرای زلزله کرمانشاع شده بودند،اما آنها در سیل بهار 1398 هم نقش‌آفرینی کردند و در کنار مردم ماندند تا سیل‌زدگان تنها نمانند و بی پناه رها نشوند.
وارد شدن سلبریتی‌ها در کمک‌رسانی به حوادثی چون سیل و زلزله و حوادث مشابه دیگر شاید سنتی فراگیر در همه کشور‌ها باشد و البته این سنت در کشور ما به جهت تعلل و حتی ناتوانی دولت در مدیریت بحران‌ها، بیشتر است. زلزله کرمانشاه و سیل گسترده بهار 1398 تاییدی بر این ادعاست. از منظر انگیزه و هدف، علت اصلی ورود این سلبریتی در این دست از حوادث، ناشی از نوع‌دوستی و لزوم هم‌ نوایی با آلام و درد‌های حادثه‌دیدگان است، ضمن آنکه این افراد خود را هم‌جنس مردم می‌دانند و به این اندازه از درک و فهم رسیده‌اند که با تشویق‌ها و حمایت‌های معنوی این مردم بوده که آنها توانسته‌اند سلبریتی شوند و بر سر زبان‌ها بیفتند و شهرت و قبولی کسب کنند. به این ترتیب و به رغم همه انتظاری که از این قشر در ماجرای خوفناک و هراسناک کرونا می‌رفت، ما شاهد سکوت آنها هستیم و خبری از فعالیت‌شان در همراهی و حمایت مالی به مبتلایان این عارضه نیست؟ پرسش این است که چه شده است که خبری از سلبریتی‌ها نیست؟ آیا از تعداد آنها کم شده است یا آنکه منع گذشته دولت اجازه ورود به آنها را در این بحران نمی‌دهد و یا آنکه مسئله بی‌اعتمادی به دولت است؟ البته در برخی از خبر‌ها آمده است که تعدادی از سلبریتی عرصه موسیقی، کنسرت‌هایی را برای کاهش بار روانی این وضعیت خوفناک رایگان به اجرا در آورده‌اند. اما آیا چنین حرکتی کافی است؟ مشاهدات میدانی نشان می‌دهد آنهایی که آوازه و شهرت خود را مدیون حمایت همین مردم کرونازده بوده‌اند، همه در کشور حضور دارند، اما نه از آنها آبی گرم شده و نه سر کیسه‌ای از آنها شل می‌شود. اگر این دسته از هنرمندان یا چهره‌های معروف می‌دانند که شهرت و قبولی خود را مرهون حمایت مردم خود هستند، پس لازم است که وارد عمل شوند. صرف کاهش بار روانی با توجه به انتظاراتی که مردم از این افراد دارند، کافی نیست. پایان دادن به این بحران بزرگ و البته تراژیک و مرگبار متضمن همنوایی و کمک‌های نقدی همه افراد توانمند جامعه به ویژه سلبریتی‌هاست. حتی آنها با نفوذ خود می‌توانند در شبکه‌های مجازی مردم را به رعایت پروتکل‌های بهداشتی از جمله در خانه ماندن و قرنطینگی اجباری تشویق و ترغیب کنند و حتی با کمک‌های مالی خود را برای تدارک داروی این نیازمندان دریغ ندارند. ای کاش، این گروه از برج عاج‌نشین‌ها که همه آوازه خود را مدیون مردمند، کمی از مسی و رونالدو یاد می‌گرفتند که داوطلبانه و فارغ از همه دغدغه‌ها یک میلیون یوروی خود را برای مهار کرونا اختصاص دادند.