روزنامه سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگــی
 -  - 
22 خرداد 1398  |  فرهنگ و هنر  |  کد خبر: 62508
0
0
جنگل‌های زاگرس هر روز بدتر از دیروز
مریم مرادی- کارشناس محیط زیست: اکوسیستم‌های جنگلی از منابع مهم و حیاتی هر کشوری بوده و نقش مهمی در توسعه پایدار کشورها دارد که در میان منابع جنگلی کشور ناحیه رویشی زاگرس از مناطق مهم و با ارزش کشور می باشد که تا کنون مدیریت اعمال شده با اصول توسعه پایدار سازگاری نداشته و نتوانسته تاثیر چندانی در جلوگیری از روند تخریب این زیستگاه جنگلی داشته باشد
در ایران ۶ نوع جنگل وجود دارد که به دلیل خشکسالی و بی‌توجهی به اصول بهره‌برداری، این جنگل‌ها در حال نابودی هستند که یکی از این جنگل‌ها پهنه وسیع زاگرس است.
زاگرس طی این سال ها شاهد بلایای طبیعی و غیرطبیعی فراوانی مانند خشکسالی های پیاپی، هجوم گسترده ریزگردها، گسترش بیماری ها و آفات درخت، افزایش بی رویه بهره برداری ها، تخریب اراضی جنگلی، فرهنگ نادرست گردشگری و آتش سوزی های طبیعی و عمدی و دهها بلای خانمان سوز دیگر بوده و بخش وسیعی از پوشش جنگلی خویش را از دست داده است. آنچه که طی این سال ها در زاگرس رخ داده فاجعه کوچکی نیست، اما به تازگی در برخی از مناطق جنگلی زاگرس با از بین بردن اراضی جنگلی اقدام به کاشت تریاک شده است که با توسعه فناوری‌های فضایی، اراضی زیر کشت تریاک کشف شده است. موضوعی که علاوه بر مشکلات اقتصادی ساکنان همجوار با زاگرس نشان دهنده ضعف نظارت بر مناطق جنگلی و همچنین در اولویت قرار نداشتن حفاظت از جنگل‌ها از سوی دولتمردان است. سیستم‌ها و نهادهای نظارتی ما که برخی از ناهنجاری‌ها به ضم آنان را مانند بدحجابی یا رقص کودکان را درکوتاهترین زمان رسیدگی و برخورد می‌کنند، چگونه است که تخریب جنگل با هدف کشت تریاک از نگاهشان دور می‌ماند و اقدامی در راستای مبارزه با آن انجام نمی‌دهند، یا اگر هم انجام بدهند تاثیرگذاری لازم را ندارد. ظاهرا نقش و تاثیرگذاری جنگل‌های زاگرس که با حیات مردم ارتباط دارد از نگاه دولتمردان ما از چنان اهمیتی برخوردار نیست که در راستای حفاظت از آن اقدامی انجام دهند. در ذیل به خصوصیات نقش جنگل‌های زاگرس می‌پردازیم. جنگل‌های زاگرس به عنوان وسیعترین ناحیه رویشی ایران و با 5 میلیون هکتار مساحت، حدود 40 درصد کل جنگلهای ایران را به خود داده است. این ناحیه رویشی که تحت عنوان جنگلهای خشک و نیمه خشک طبقه بندی می شوند. جنگلهای زاگرس یکی از مهمترین منابع تولید آب کشور به حساب می آیند. به طوریکه بر اساس منابع موجود سالانه 154 میلیارد متر مکعب آب در این منطقه رویشی تولید می شود. وجود رودخانه های پرآبی که از این جنگلها سرچشمه می گیرند، سبب شده که این منطقه تمرکز جمعیتی بالایی نیز داشته باشد. به طوریکه در این محدوده رویشی حدود1 میلیون نفر به طور مستقیم با جنگل در ارتباط هستند. علاوه بر این جلوگیری از فرسایش خاک، حفظ حیات وحش منطقه، افزایش تنوع زیستی و پایداری منطقه، تلطیف آب و هوا، حذف آلودگیهای زیست محیطی، ترسیب کربن،حفظ رطوبت خاک، تعلیف دام، محصولات فرعی، گیاهان دارویی، چوب سوخت و ساختمان و هزاران فایده دیگری که بهصورت مستقیم یا غیر مستقیم عاید انسانها می شود، به واسطه وجود این جنگلهاست. قدمت این جنگل ها به 5500 سال پیش بازمی گردد و ایجاد و گسترش آن ها به خاطربارندگی های ناشی از استقرار سیستم مدیترانه ای و دریای سیاه بوده است. علاوه بر این زاگرس همچنین 30 درصد جمعیت دامی و 80 درصد عشایر مولد کشور را در خود جای داده است. اهمیت جنگل های زاگرس تنها در سطح ملی مطرح نیست بلکه یک کمربند حفاظتی است که از طوفان های شن که از دیگر کشورها وارد ایران می شود محافظت کرده و از بیابانی شدن این سرزمین جلوگیری می کند.در شرایطی که ما در نگهداری از جنگل ها اهمال می کنیم که هر یک هکتار جنگل ۲.۵ تن اکسیژن تولید می‌کند که برای تنفس سالم و پاک ۱۰ نفر انسان برای یک سال کافی هست، همچنین هر هکتار از جنگل ها می تواند هفتاد تن گرد و غبار را جذب کند، درختان جنگل گاز دی اکسید کربن هوا را دریافت می‌کنند و طی عمل فتوسنتز، آن را به اکسیژن تبدیل می‌کنند. هر یک هکتار جنگل از ۲ تن فرسایش خاک جلوگیری می‌کند و درختان از آلودگی صوتی در شهرها می‌کاهند.
استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع میباشد. طراحی و اجرا توسط: هنر رسانه