روزنامه سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگــی
 -  - 
27 اسفند 1397  |  دانش و فناوری  |  کد خبر: 60128
0
0
گذرگاه تاریخ
گذرگاه تاریخ
همدلی: امروز 18مارس است. 77روز از سال 2019 گذشت. 27 اسفند 97 است، 363روز از سال 97 گذشت و 3روز به عید نوروز98 باقی مانده است.
جلوس شاه اسماعیل دوم در قزوین
شاه طهماسب صفوی یازده پسر داشت که بزرگ‏ترین آن‏ها، موسوم به محمد خدابنده بود. وی در هنگام مرگ پدر 45 سال داشت و هر چند یکسال بعد به تخت سلطنت نشست، اما در هنگام مرگ پدر به جهت ضعفی که در چشم داشت، از پادشاهی استعفا کرد. اما اسماعیل میرزا که مورد خشم پدر بود و در زندان به سر می‏برد توسط هواخواهانش رهایى یافت و بر تخت قدرت تکیه زد. وی تمام برادران خود را یکی پس از دیگری به قتل رساند و هر که را گمان می‏کرد، در فکر پادشاهی باشد، از سرِ راه برداشت. شاه اسماعیل دوم مردی عیاش و خونخوار و سفیه بود و چون در جوانی در هرات به دست معلّمی سنی مذهب تربیت یافته بود، بر آن شد که چون به شاهی برسد، مذهب شیعه را که توسط پدرانش ترویج شده بود، براندازد. او همین کار را هم کرد و خطبه و سکّه را به نام خلفای راشدین جاری ساخت.
آغاز بهره ‏برداری از تلگراف در ایران
روزنامه وقایع اتفاقیه در شماره 372 خود در این روز، رویداد سیم کشی تلگراف در مدرسه دارالفنون و موفقیت‏آمیز بودن آن را خبر داد. پس از آن قرار شد که از کاخ سلطنتی تا باغ لاله‏زار، سیم تلگراف متصل شود و پس از آن، نقاط دیگر نیز دارای تلگراف شدند. نکته در خور توجه این بود که برقراری تلگراف در ایران، در مرحله اول انگلیسی‏ها را بهره‏مند کرد تا ایرانیان را، چرا که آنان با اتصال خطوط مخابراتی هند و اروپا، نه تنها با مستعمره خود، هندوستان، ارتباط برقرار کردند و آن را سرعت بخشیدند، بلکه با ساختن تلگراف خانه‏هایی در ایران و فرستادن مامور به کشور، نفوذ خود را روز به روز در ایران، توسعه دادند.
درگیری شهید سید حسن مدرس با طرفداران سردار سپه
در روزهایی که بحث جایگزینی جمهوری به جای مشروطه سلطنتی، بسیار اوج گرفته بود و روز تصمیم‏گیری برای اعلان جمهوری نزدیک می‏شد، عالم مجاهد آیت‏اللَّه سید حسن مدرس در برابر این عمل ایستادگی کرد و سعی داشت از تصویب آن جلوگیری نماید. در این میان مشاجره‏ای بین سید محمد تدین، رییس مجلس شورای ملّی با سید حسن مدرس روی داد که پس از هتاکی تدین، او به همراه طرفدارانش از مجلس خارج شد و مجلس از رسمیت افتاد. پس از آن، مدرس از جلسه خارج شد و در سرسرا که نمایندگان جمع بودند به ایراد سخن پرداخت. در این هنگام دکتر حسین بهرامی به تحریک تدین به مدرس نزدیک شد و سیلی محکمی به صورت مدرس نواخت به طوری که عمامه او از سرش افتاد. این حادثه چنان زشت و دور از انتظار بود که برخی نمایندگان آن را محکوم کرده و از جرگه هواداران جمهوری و سردار سپه خارج شدند. در آن زمان، این سیلی را، سیلی به جمهوری تعبیر کردند که در نهایت به شکست آن طرح انجامید.
آغاز سلطه استعماری اسپانیا بر سرزمین کلمبیا در امریکای مرکزی
سرزمین کلمبیا در امریکای مرکزی در سال 1499م توسط کاشفان اسپانیایى کشف شد و استعمارگران اسپانیایى، ضمن الحاق کلمبیا به کشور خود، از هجدهم مارس 1510م به غارت منابع آن پرداختند. قیام مردم کلمبیا علیه اسپانیا از سال 1781م آغاز شد و پس از آن که ناپلئون، اسپانیا را تصرف کرد، نفوذ و قدرت دولت مادرید در مستعمراتش کاهش یافت. هم‏زمان با تزلزل در حاکمیت اسپانیا، اعلامیه استقلال کلمبیا در سال 1810 تهیه شد. سه سال بعد، وقوع انقلاب مردم کلمبیا همچنان ادامه داشت تا اینکه سرانجام سیمون بولیوار آزادی‏خواه معروف امریکای جنوبی در سال 1819م به سلطه اسپانیا بر کلمبیا خاتمه داد و با آزادی ونزوئلا، کلمبیا، اکوادور و پاناما، جمهوری کلمبیای بزرگ متشکل از این کشورها را تاسیس نمود. طی سال‏های 1829 تا 1830م اکوادور و ونزوئلا اعلام استقلال کردند. نام کشور کلمبیا به پاس کشف قاره آمریکا توسط کریستف کلمب به این اسم نام‏گذاری شده است.
امضای پیمان اویان و پایان استعمار فرانسه در الجزایر
الجزایر از سال 1830م تحت استعمار فرانسه قرار گرفت و مقاومت‏های مردمی مانع این استعمار نگردید و حتی در اوایل قرن بیستم تمام خاک الجزایر زیر سلطه فرانسه درآمد. در زمان جنگ جهانی دوم، الجزایر که مستعمره فرانسه بود.، به جرگه متفقین پیوست و در زمان اشغال فرانسه، دولت در تبعید ژنرال دوگل، مدتی در الجزیره پایتخت الجزایر مستقر گردید. پس از پایان جنگ دوم جهانی، جنبش استقلال‏طلبی در این کشور شدت گرفت، به طوری که تشنجات این دوره، باعث اعطای خود مختاری از جانب دوگل شد. ولی مبارزان که خواستار استقلال بودند، جهاد خود را ادامه دادند تا حدی که در سال 1962م مارشال دوگل قرارداد اویان را که متضمن استقلال کامل الجزایر بود، امضا کرد. در انقلاب هشت ساله مردم الجزایر، یک میلیون نفر از آزادی خواهان به دست اشغال‏گران فرانسوی کشته شدند. الجزایر پس از استقلال، دارای حکومت جمهوری دموکراتیک (سوسیالیستی) شد، که اولین رئیس جمهور آن احمدبن بلا بود.
اخبار مرتبط
دیدگاه کاربران

ارسال دیدگاه
نام :    ایمیل : 

عکس خوانده نمی شود کد امنیتی :      
استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع میباشد. طراحی و اجرا توسط: هنر رسانه