روزنامه سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگــی
 -  - 
22 مرداد 1396  |  سیاست  |  کد خبر: 35663
0
0
وزیر دولت نهم، بالاخره زبان به انتقاد از رئیس سابق خود گشود
احمدی‌نژاد تمام شده است
همدلی| در چهارسال گذشته که محمود احمدی‌نژاد برسرکار نبود، وزرای دو کابینه او در دولت‌های نهم و دهم و مردان نزدیک به او و در مقیاس بالاتر حامیان وی در هشت سال ریاست جمهوری، یکی یکی زبان به انتقاد از او گشودند و رازهایی از او برملا ساختند و حتی کسانی زبان به لعن او باز کردند.
مردان نزدیک به احمدی‌نژاد هرکدام بخشی از پشت پرده شخصیت و عملکرد او را بازگو کردند، که شاید بتوان گفت در آخر این صف «پرویز فتاح» ایستاده است. او گویی صبر بسیار کرد تا همه شخصیت محمود احمدی‌نژاد آشکار شود و بعد زبان به انتقاد از وی باز کند. گویی ثبت نام رئیس دولت دهم در انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم علیرغم نهی رهبر انقلاب و قولی که او به رهبری داده بود، فتاح را مجاب کرده است که او نیز روایت خود از محمود احمدی‌نژاد را علنی کند.وزیر نیروی دولت نهم که چند سالی است ریاست کمیته امداد امام خمینی را بر عهده گرفته و تلاش می‌کند که وجهه سیاسی خود را مسکوت بگذارد، در هفته‌های پیش از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری یکی از 5 کاندیدای اصلی جمنا؛ تشکل اصلی اصول‌گرایان برای رقابت با روحانی در انتخابات ریاست جمهوری بود، اما ترجیح داد که وارد بازی اصول‌گرایان متشکل در جمنا نشود و به مانند برخی دیگر از چهره‌های مشهور این جناح انصراف داد.
فتاح در گفت‌وگو با خبرآنلاین حرکت محمود احمدی‌نژاد در ثبت نام برای انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم علیرغم نهی رهبری را به منزله حرکتی می‌داند که احمدی‌نژاد با آن همه درها را به روی خود بسته است. بخش‌هایی از حرف‌های رئیس فعلی کمیته امداد امام خمینی(ره) در ادامه می‌آید:
افراطی‌گری به نفع نظام نیست
الان به سمتی رفته‌ایم که همه چیز باید با انتخاب مستقیم مردم باشد. طبیعی است که در این تمرین دموکراسی مشکلاتی پیش می‌آید. هر انتخاباتی شرایط خودش را دارد و در مسیر هر انتخابات هم ملت هم نظام کارآزموده، ورزیده و آبدیده می‌شوند. باید بالاخره قدرت تحمل بالا برود و بپذیریم دموکراسی همین است که یک عده رای می‌دهند و یک عده هم رای نمی‌دهند، ولی کسانی که رای نمی‌دهند باید تمکین کنند. آنها که رای می‌آورند هم باید به آنها که رای نداده‌اند به عنوان هموطن احترام بگذارند و درواقع آقای رئیس جمهور چه آقای دکتر روحانی یا روسای قبل یا بعد از ایشان،‌ رئیس جمهور همه هستند، همانطور که خودشان هم فرمودند من رئیس جمهور کسانی هستم که به من رای ندادند و رئیس جمهور کسانی هستم که اصلا در انتخابات شرکت نکردند، این جمله درست است. اگر این منطق را بپذیریم و قدرت تحمل را بالا ببریم، به نظر می‌رسد به سمت افراطی‌گری نباید برویم که به نفع نظام نیست. به نظرم اگر مخالفت‌ها و رقابت‌ها را در قالب قواعد بازی تعریف شده در نظام بپذیریم و خود را در معرض شنیدن نظرات مختلف قرار دهیم، در نهایت می‌توان بهترین تصمیم‌ها را گرفت. اصولا مخالفت و تلاش برای بهتر شدن از مسیر پذیرفتن قانون به نفع جامعه ما خواهد بود.
فرصت برای احمدی‌نژاد تمام شده است
با توجه به اینکه در آستانه تشکیل دولت دوم آقای روحانی هستیم و خیلی از فضای انتخابات دور نشده‌ایم، ذکر این نکته را لازم می‌دانم که رفتن آقای احمدی‌نژاد به وزارت کشور و ثبت نام کردن در انتخابات کار درستی نبوده، چون رهبری معظم نهی فرموده بودند. ما یک اعتقاد ولایی داریم، ولی برخی ممکن است این اعتقاد را نداشته باشند. ما معتقدیم نظامی که امام راحل پایه‌ریزی کرده، بر مبنای ولایت فقیه است. ولی فقیه،‌ جایگاه مدیریتی نیست، وجه اعتقادی دارد. ولی امر در قرآن ما یک واژه قرآنی است و اطاعت آن لازم و واجب است، البته برای کسانی که بپذیرند. یک عده هم این منطق و تفکر را ندارند که جور دیگری می‌بینند. ولی ماها که این نگاه را داریم انتظار داشتیم که آقای احمدی‌نژاد و حلقه اطرافشان تمکین می‌کردند. به نظرم یک اشتباه استراتژیک کردند. چون رهبری معظم بعضا نظراتی که می‌دهند،‌ پدرانه است. یک پدر بعضا به فرزند می‌گوید نرو، نکن! ولی فرزند ناراحت می‌شود اما او پدر است و ما را دوست دارد و از باب دوست داشتن است که می‌گوید نکن. اگر عدم تایید صلاحیت ایشان مطرح نمی‌شد، الان چه فضایی درباره ایشان بود؟ فرصتی برای آینده او بود، ولی الان دیگر همه فرصت‌ها برای احمدی‌نژاد از دست رفته است.
بعضی اطرافیان احمدی‌نژاد متهم‌اند
بعضی از اطرافیان ایشان هم در معرض اتهام هستند، مثل بعضی از اطرافیان آقای روحانی که ممکن است چنین شرایطی را داشته باشند. به نظرم این قانون است و همه باید تمکین کنیم. قوه قضاییه،‌ مدرک و استدلال دارد. وکیل وجود دارد، فرصت دفاع هست. با تندروی کار پیش نمی‌رود، اوضاع بهتر نمی‌شود. تجربه این را نشان می‌دهد که باید تمکین کنند و از رفتارهای تند و ساختارشکن هم پرهیز کنند. آنچه مسلم است حرکت در مسیر قانون و تمکین به رفتارهای قانونی و عدم تمسک به رفتارهای هیجانی، التهاب‌آفرین و محور ندیدن خودی‌ها باید مورد توجه همه فعالان و مسئولان کشور در سال‌های گذشته و زمان حال باشد. نمی‌شود وقتی موضوعی به نفع ماست از آن استقبال کنیم و وقتی فضا و برخی موارد علیه ما و اطرافیان‌مان مطرح می‌شود، علم مخالفت ساختارشکنانه برداریم.
از انصرافم پشیمان نیستم
من از ابتدا قصد کاندیداتوری نداشتم. بارها گفته بودم و طی یک سال منتهی به انتخابات هر سوالی که در محافل عمومی و خصوصی در این باره شد جواب رد می‌دادم. چندین بار از دولت آمدند و همین جا نشستند واز من پرسیدند که کاندیدا می‌شوم یا نه و من هر بار گفتم که نیستم. به همه اطمینان دادم، هم به دولتی‌ها که دوستان ما بودند، هم اصول‌گرایان که بازهم دوستان ما بودند، با صراحت پیغام دادم. جمله‌بندی‌های خیلی صریح بود و طبق آن هم عمل کردم. این موضوع بیشتر اعتقاد شخصی من بود و اصلا نمی‌خواستم واقعا در این وادی باشم...الان هم احساس می‌کنم اشتباه نکرده‌ام، نه تنها ضرری نکرده‌ام، بلکه احساس می‌کنم که واقعا سود بردم که این کار شرافتمندانه و با ارزش را ادامه می‌دهم.
باید سنگ‌های پیش پای روحانی را برداریم
آقای روحانی 4 سال آینده رئیس جمهور این مملکت خواهد بود و باید به قول‌هایی که داده عمل کند. باید توقعاتی که ایجاد شده را جامه عمل بپوشاند. واقعا هم راه سختی در پیش دارد. یعنی اداره کردن این مملکت با این اوضاع واحوال سخت است. هر کس که رئیس جمهور می‌شد راه سختی در پیش داشت و راه همواری از نظر اقتصادی، مسائل منطقه‌ای و بین‌المللی و چالش‌هایی که هست در پیش نیست. تنها راه هم این است که همه کمک کنند. اعتقادم این است که واقعا باید به آقای دکتر روحانی رئیس جمهور کشور جمهوری اسلامی ایران کمک کرد. شما خواهید دید ما از نظر کمک به آقای روحانی فروگذاری نخواهیم کرد. کمااینکه قبلا هم این رویه ما بوده و آقای روحانی هم ابراز رضایت کرده‌اند. الان هم همین خواهد بود.
سنگی هم اگر جلوی پا هست وظیفه داریم که آن را برداریم. کسی هم نباید چرخ ماشین را پنچر کند، بلکه باید کمک کنیم و حتی اگر همه با هم برای این مملکت هم‌افزایی کنیم باز کم است.
استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع میباشد. طراحی و اجرا توسط: هنر رسانه