روزنامه سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگــی
 -  - 
10 اردیبهشت 1396  |  سیاست  |  کد خبر: 30079
0
0
وعده‌های سوفسطائی عرصه انتخابات
حسین طاهری‌فرد- هرچه به پایان اردیبهشت‌ نزدیک و نزدیک‌تر می‌شویم، تب انتخابات ریاست‌جمهوری داغ‌تر و صف‌آرایی‌های احزاب و گروه‌های سیاسی آشکارتر می‌شود. انتخابات ریاست‌جمهوری را می‌توان تجلی دخالت مستقیم آرا و نظرات مردم در اداره عمومی کشور نامید و به همین جهت این انتخاب از اهمیت خاصی برخوردار است.سرانجام اولین مناظره تلویزیونی کاندیداهای ریاست‌جمهوری برگزار شد. بی‌تردید نظرات، ایده‌ها و پیشنهادهای کاندیداهای ریاست‌جمهوری، محترم و در برخی موارد قابل اعتنا و به‌روز است. اما متاسفانه به‌نظر می‌رسد محمدباقر قالیباف برای رسیدن به هدف خود، از هیچ تلاشی فروگذار نمی‌کند. او با خلق راهبردهای جدید و آرمان‌محور، بدون برنامه‌های کارشناسانه و اصولی با تکیه بر پوپولیسم فریبکارانه اولویت اول خود را «فقط فتح پاستور» قرار داده‌ و در تلاش است با سفسطه‌ و تخریب اقدامات سازنده و منطقی دولت یازدهم، با عوام‌فریبی رای مردم را به سمت خود سرازیر کند.
با نگاهی واقع‌گرایانه به برنامه‌های قالیباف و بررسی شعار‌های انتخاباتی‌اش درمی‌یابیم که تاکتیک اصلی او حمله بی‌مهابا به دولت در کنار وعده‌های پوپولیستی است، وعده‌هایی که به گفته صاحب‌نظران در عمل غیر ممکن هستند! ریشه‌کن کردن بیکاری، اشتغال‌زایی، رشد اقتصادی، عدالت و برابری و وعده‌های ساخت و احداث پروژه‌های مختلف وبخشی از وعده‌های سوفسطایی قالیباف است. اما نکته جالب اینجاست که عملکرد‌های گذشته قالیباف نشان می‌دهد که دغدغه‌های اصلی مردم در میان اولویت‌های وی کمترین جایگاهی نداشته و نخواهد داشت.
بی‌شک باید در چنین فضایی هشیار بود که عدم حضور و مشارکت مردم نردبان ترقی «نو پوپولیست‌هایی» که فاقد ویژگی‌ها و شاخص‌های حداقلی برای حضور در پاستور هستند، قرار نگیرد. نمونه‌های بسیاری از این افراد را می‌توان برشمرد و معرفی کرد که در سال‌های گذشته با این شیوه‌ها توانستند جایگاهی را برای خود دست و پا کنند. تجربه فاجعه‌بار هشت سال ریاست‌جمهوری احمدی‌نژاد نتیجه عدم مشارکت فعال و حضور آگاهانه اکثریت مردم بود. اکثریتی که می‌توانستند با حضور آگاهانه سر صندوق‌های رای و انتخاب نامزد اصلح مانع از به بیراه رفتن مسیر پیشرفت کشور شوند. قطعا در چنین فضایی باید تمام تلاش خود را برای افشای چنین جریانات و فعالیت‌های سوداگرایانه‌ای کاندیداهای دروغین به‌کار بست تا چنان‌که اشاره شد، دانسته یا ندانسته مسیر حضور نوپوپولیست‌ها در بالاترین جایگاه مدیریتی کشور را هموار نکنیم.واقعیت انکارناپذیری که اکثر صاحب‌نظران و تحلیل‌گران سیاسی بر آن اتفاق نظر دارند این است که دولت روحانی با توجه به شرایط دشوار سیاسی کشور و با یادآوری ملاحظات و محدودیت‌های پیش‌رو، در بسیاری از موضوعات عملکرد قابل قبولی از خود ارائه کرده است. روحانی دولت یازدهم را در شرایطی تحویل گرفت که رشد اقتصادی کشور منفی بود و صادرات نفت به موجب تحریم‌های بین‌المللی بسیار کاهش یافته بود. تورم شتاب فزاینده‌ای به خود گرفته بود و روابط با کشورهای اروپایی و خصوصاٌ کشورهای عربی خاورمیانه به خاطر سیاست‌های ناصحیح دولت دهم متشنج شده بود. بررسی کارنامه اقتصادی دولت روحانی نشان می‌دهد، دولت یازدهم در شاخص‌هایی چون کنترل نقدینگی، بهبود وضعیت تولید و ترمیم زیرساخت‌های اقتصادی موفق عمل کرده و سیاست‌های دولت برای خروج از رکود و کنترل تورم 45درصدی موفقیت‌آمیز بوده است.بی‌شک در دولت تدبیر‌و‌امید هم علی‌رغم تمام تلاش دولت‌مردان کاستی‌ها و نواقصی بوده است. اما به اعتقاد بسیاری از کارشناسان و صاحب‌نظران اوضاع اقتصادی کشور به واسطه سیاست‌ها و اقدامات اعتدالی دولت روحانی رو به بهبود است. دولت یازدهم توانست با توافق هسته‌ای، تحریم‌ها را برداشته و با اتخاذ سیاست‌های اصولی زمینه بهبود روابط بین‌المللی و ورود سرمایه ‌خارجی را باز کند. با نگاهی به عملکرد دولت یازدهم، به‌سادگی می‌توان فهمید که دولت اعتدال با همه فراز‌ و فرودش روی هم‌رفته در مسیر درستی در حال حرکت است، چرا که رویکرد کلی دولت اعتدال، رویکرد منطقی، کارشناسانه و عمل‌گرایانه بوده است و هنوز بسیاری از مشکلات کشور را می‌توان با کلید تدبیر روحانی باز کرد. پس در این شرایط برای به نتیجه رسیدن برنامه‌های دولت یازدهم، تداوم عقلانیت و اعتدال‌گرایی و ساختن فردایی بهتر انتخاب مجدد روحانی ضرورتی
اجتناب‌ناپذیر است.
استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع میباشد. طراحی و اجرا توسط: هنر رسانه