روزنامه سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگــی
 -  - 
26 اسفند 1395  |  فرهنگ و هنر  |  کد خبر: 28625
0
0
ایران می‌تواند شبکه برق کاملاً تجدیدپذیر داشته ‌باشد
همدلی | نرگس قربانی- ایران می‌تواند تا سال 2030 به شبکه برق کاملا تجدیدپذیر دست‌ یافته و از مزایای اقتصادی آن بهره مند گردد. محققان در دانشگاه صنعتی لاپنرانتا) (LUT) نشان داده‌اند که کشورهای اصلی‌ تولیدکننده نفت در خاورمیانه و شمال آفریقا (منطقه مِنا) قادر خواهند بود در کمتر از دو دهه منابع گسترده انرژی‌های تجدیدپذیر خود را به فرصت‌های سرمایه گذاری سودآور تبدیل کنند. براساس این مطالعه، یک شبکه برق مبتنی بر انرژی‌های تجدیدپذیر (100% RE) به تقریب 50 تا 60 درصد ارزان تر از سایر گزینه‌های مبتنی بر انرژی‌های پاک (emission-free) در منطقه مِنا است. به عنوان نمونه، هزینه تولید برق نیروگاه جدید هسته‌ای در حدود 110 یورو به ازای هرمگاوات ساعت می‌باشد. این مبلغ در مورد نیروگاه‌های سوخت فسیلی به همراه جذب و ذخیره‌سازی دی‌اکسید کربن در حدود 120 یورو به ازای هرمگاوات ساعت است. درحالی‌که براساس فرضیات فنی و مالی در سال 2030، هزینه تولید برق یک سیستم کاملاً تجدیدپذیر در حدود 40 تا 60 یورو به ازای هر مگاوات ساعت خواهد بود.در صورتی که منابع مختلف برق به یک شبکه عظیم که امکان انتقال مقادیر بالای برق در فواصل طولانی تر را فراهم می کند متصل شوند، هزینه برق خورشیدی و بادی می تواند تا 55-37 یورو بر مگاوات ساعت کاهش یابد. این قیمت در مورد ایران می‌تواند به 45-40 یورو بر مگاوات ساعت کاهش پیدا کند. چنین هزینه پایینی نشان می دهد که گذار از شبکه برق حاضر که بر پایه انرژی‌های فسیلی است به یک شبکه برق کاملا تجدیدپذیر، توانایی تامین تمامی برق مورد نیاز کشور در دهه‌های آتی را خواهد
داشت.پروفسور کریستین بریر تاکید می‌کند که «سیستم برق تجدید پذیر ارزان، محرٌکی برای اعتلای استانداردهای زندگی، رشد اقتصادی پایا، به ویژه برای محصولات نیازمند مصرف بالای انرژی و نهایتاً صلح بیشتراست».
انتقال شبکه برق ایران به یک سیستم کاملا تجدیدپذیر نیازمند ظرفیت 49 گیگاوات نیروگاه خورشیدی (فتوولتائیک)، 77 گیگاوات نیروگاه بادی و 21 گیگاوات نیروگاه آبی است. اکنون بخش اعظم ظرفیت نیروگاه‌های آبی در حال بهره‌برداری است. اما ظرفیت نیروگاه‌های بادی و خورشیدی به سرمایه‌­گذاری جدید نیاز دارد. نیروگاه بادی در بسیاری از نقاط ایران و نیروگاه خورشیدی به تقریب در سراسر کشور با قیمتی جذاب قابلیت احداث دارند. هر دوی این فناوری­‌ها را می‌توان به سهولت به زیرساخت­‌های انرژی فعلی که بیشتر نیروگاه‌های گاز طبیعی قابل تغییر و نیروگاه‌های آبی هستند، افزود.محققان همچنین طرح نفت تجدید پذیررا ارائه داده‌اند. در این طرح، محصول شیمیایی تولید شده از دی‌اکسید‌کربن، آب و الکتریسیته جایگزین سوخت­‌های فسیلی می‌گردد. با این فناوری که «برق به سوخت» (power-to-fuel) نامیده ‌می‌شود، سیستم انرژی صد درصد تجدیدپذیرهمچنان قادر به استفاده از سوخت‌ها و مواد شیمیایی حاوی کربن در هوانوردی، تولید مواد گوناگون و داروسازی می­‌باشد. این صنایع دشوارترین بخش‌ها از نظر کربن زدایی‌‌ هستند زیرا باتری‌ها برای تامین نیروی محرکه هواپیماها بیش از حد سنگین هستند. همچنین کربن ماده‌ای ضروری در ساخت پلاستیک و مواد شیمیایی گوناگون از جمله حلاّل‌ها و داروها به شمار
می‌رود.
به گفته پروفسور بریر،«دورنمای تحقیق این است که صنایع مرتبط با سوخت‌های فسیلی می‌توانند تجارت خود را به گونه‌ای تغییر دهند تا به هدف تفاهم­نامه پاریس (COP21) که سیستمی عاری از آلایندگی است، دست یابند. این فرآیند نیازمند تغییر اساسی در نگرش ما به کربن است که می‌تواند باعث ایجاد فرصت‌های بزرگ تجاری شود».نتایج این تحقیقات در یازدهمین کنفرانس بین‌المللی انرژی در تهران منتشر گردید و در کنفرانس مراکش (COP22) نیز برای نمایندگان رسمی کشورهای منطقه مِنا ارائه شد. این پژوهش به عنوان قسمتی از تحقیقات گروه پژوهشی نئو- کربن انرژی با پشتیبانی مرکز حمایت مالی نوآوری فنلاندبه‌شمار آمده و همکاری مشترکی بین دانشگاه صنعتی لاپنرانتا، مرکز تحقیقات فنی فنلاند (VTT)، دانشگاه تورکو و مرکز آینده پژوهی فنلاندمی­باشد.
استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع میباشد. طراحی و اجرا توسط: هنر رسانه