روزنامه سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگــی
 -  - 
13 اردیبهشت 1395  |  بین الملل  |  کد خبر: 10221
0
0
لطفا با احتیاط معروف شوید
مهد‌ی کریمیان‪-‬ واسه اون هایی که شب ها با رویای معروفیت به خواب میرن بگم که معروف شدن خیلی سخت نیست و آدم های معروف از آنچه فکر می کنید به شما نزدیکترند اما تحمل معروفیت سخته. امکان داره همین الان که سرتون تو روزنامست یکی از بازیگرهای خوش صدا و سیما از جلوتون رد شه و شما نفهمید. پس اولا موقع خوندن روزنامه مرتبا به دور و اطراف نگاه کنید و ثانیا تو محافل عمومی روزنامه نخونید و سیگار نکشید. ثالثا اگه این موارد رو رعایت کردید و یه آدم معروف به پست تون خورد 1395 تا سلفی باهاش نگیرید. همون 5 تا کفایت می‌کنه چون اونم در اکثر موارد به هر حال آدمه و حتما کار داره که از خونه یا از مهمونی یا از رستوران یا از مکانهایی که من اسمشون رو نمی دونم زده بیرون. اصلا فرهنگ برخورد با شخصیت های معروف باید قبل از خود شخصیت های معروف وارد کشور می‌شد که نشد. این هم یکی دیگه از مصادیق بدقولی امریکایی ها و شکست برجام. آدم معروف ها حق دارن عینک دودی بزنن و شیشه ماشین شونو دودی کنن یا برن رستوران‌های تاریک غذا بخورن که کسی نشناسدشون. این نکته که اون آدم معروف همونقدر که ما اون رو تو تلویزیون و سینما و زمین فوتبال دیدیم ما رو ندیده و در واقع اصلا ندیده یکی از دیر فهم ترین مباحث دنیاست و درکش از ریاضیات گسسته هم سخت تره. حالا که دارن هر روز یه واحد به درس های دانش آموزا اضافه می کنن بهتره یه واحدم با نام نحوه برخورد با شخصیت های معروف اضافه کنن . البته اگه یه واحد دیگه به نام نحوه برخورد با طرفدار اگه معروف شدی هم بگنجونن که خیلی عالی میشه چون بالاخره بچه معروف ها هم یه روزی مدرسه می رفتن و مثل خارج نیست که خیلیا معروف زاده باشند. مثلا طرف تا علی دایی رو تو خیابون می بینه اول مثل بهزاد غلامپور می پره بالا و از فاصله پنج متری خراب میشه روی سر آقای گل جهان و بعد از چند تا ماچ درست و حسابی بهش میگه علی جون فکر کن الان یه گل زدی از اون خوشحالی های منحصر به فردت که دو تا دست با پای راستت‌رو میاری بالا و بعدش خدای خودت رو شکر میکنی انجام بده. این خوشحالیت خیلی باحاله و من رو یاد زمان مدرسه وقتی تنبیه می شدم و کنار تخته با دو دست و یه پای بالا وایمیسادم می ندازه. نوستالژیش بالاست. راستی علی آقا طحالت خوبه؟ یا خداداد عزیزی رو که می بینه داد میزنه بچه ها بیاین غزال تیزپا اینجاست. بعد با بچه ها دوره ش میکنن و میگن خداداد فکر کن ما تماشاچیای بازی ایران استرالیا هستیم جفت پا بپر بین مون بعدش بریم یه قلیون بکشیم. ما نه چندان معروف‌ها باید دقت کنیم که درسته که ما فقط یه بار به آقا یا خانوم معروف می گیم میشه یه عکس با من بندازی ولی اون همین جمله رو هر روز از دهن حداقل دو هزار نفر می شنوه. تازه این بهترین و معقول ترین جمله ایه که تو روز میشنوه. معروفها به این جمله حساسیت دارن پس اگه دفعه بعد یه آدم معروف دیدی سعی کن جمله هایی رو بگی که نشنیده باشه مثل «ما امروز نهار قورمه سبزی داریم» یا “ فروشنده گفت«قرمزش هم داره». درسته که این جمله ها در ظاهر بی ربطه و ممکنه فکر کنن که شما دیوونه هستید ولی حداقل یه دیوونه ای هستید که با یه آدم معروف عکس انداخته و شاید بیشتر. خود من علی‌رغم استعداد بی اندازه در هر چیزی که فکرش رو بکنی فقط به خاطر ترس از معروفیت خیلی از هنر هامو مخفی کردم و در خلوت خودم ازشون استفاده میکنم تا یه موقع مشهور نشم ولی اگه کسی عکس بخواد حاضرم با گوشی خودم از خودمون سلفی بگیرم و بعدش واسش تو تلگرام بفرستم!
استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع میباشد. طراحی و اجرا توسط: هنر رسانه